Zie voorstel van verordening:  https://single-market-economy.ec.europa.eu/publications/proposal-regulation-public-contracts-and-concessions_en

De belangrijkste nieuwigheden zijn de volgende:

–   Een verordening: de nieuwe regelgeving zal de vorm aannemen van een verordening en niet van een richtlijn. Dit betekent dat de regelgeving inzake overheidsopdrachten rechtstreeks van toepassing zal zijn in alle lidstaten.

De verordening zal de drie bestaande richtlijnen van 2014 inzake overheidsopdrachten en concessies samenvoegen in één centraal wetgevend document.

–   Eenvoudigere en duidelijkere regels: het nieuwe voorstel van verordening heeft tot doel om de Europese regelgeving inzake overheidsopdrachten en concessies meer uniform en voorspelbaar te maken en om de administratieve last voor aanbesteders en inschrijvers te verminderen.

Verder voorziet het voorstel van verordening in slechts drie plaatsingsprocedures: de open procedure, de dynamische procedure en de innovatieprocedure.

– Eén enkel platform voor alle Europese aanbestedingen: het voorstel van verordening voorziet in de creatie van een geïntegreerd digitaal plaatsingsplatform waarbij de verschillende plaatsingsplatformen van de lidstaten met elkaar verbonden zullen zijn.

Dit nieuwe Europese plaatsingsplatform zal de administratieve last voor inschrijvers en aanbesteders verminderen. Zo zal het platform een automatische verificatie van de uitsluitingsgronden kunnen uitvoeren. Inschrijvers zullen via het platform kunnen deelnemen aan aanbestedingsprocedures in de gehele EU en zullen hierbij slechts eenmalig hun gegevens dienen te verstrekken (het “once-only principle”).

Daarnaast zal het Europese plaatsingsplatform de gegevensuitwisseling tussen de verschillende plaatsingsplatformen van de lidstaten stroomlijnen.

–  Meer inzetten op milieu-, sociale en innovatiedoelstellingen: De ‘beste prijs-kwaliteitverhouding’ (Best Price-Quality Ratio (BPQR)) zal de maatstaf worden om offertes te beoordelen.
Aanbesteders zullen systematisch rekening moeten houden met de kwaliteit van het aanbod (tenzij in uitzonderingsgevallen zal ‘kwaliteit’ op minstens 30% van de totaalscore dienen te worden beoordeeld) en het zal moeilijker worden om een overheidsopdracht enkel en alleen op prijs te gunnen.

Milieuaspecten, sociale overwegingen, innovatie, veiligheid en weerbaarheid, evenals overwegingen inzake een “Europese voorkeur” zullen allemaal elementen zijn die mee in overweging dienen te worden genomen om de kwaliteit van een offerte te beoordelen.

– Meer veiligheid, veerkracht en strategische autonomie: het voorstel van verordening houdt rekening met de recente gevoeligheden op geopolitiek niveau en stelt aanbesteders in staat, en verplicht hen in bepaalde gevallen, om risico’s in verband met de veiligheid en openbare orde van de Unie of de lidstaten, gevoelige informatie, cyberbeveiliging en ongepaste invloed van derde landen aan te pakken.

Verder voert het voorstel van verordening een mogelijkheid tot ‘Europese voorkeur’ in waarbij aanbesteders onder meer de deelname aan plaatsingsprocedures kunnen beperken voor inschrijvers uit niet-EU-landen, aanbesteders een minimumpercentage van oorsprong uit de EU of uit aangeduide landen kunnen vereisen, of aanbesteders evaluatievoordelen kunnen toekennen aan bepaalde inschrijvers.

De Europese Commissie zal de bevoegdheid hebben om deze mogelijkheid tot ‘Europese voorkeur’ te beperken.

–   Verdere onderhandelingen: het voorstel van verordening is nog niet definitief en zal verder worden onderhandeld in het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. Wanneer een finale versie zal voorliggen en wanneer de nieuwe verordening in werking zal treden, is op heden nog niet geweten.

Voor vragen kan u steeds terecht bij ons team Overheidsopdrachten  http://linkedin.com/in/isabellecooreman en  http://linkedin.com/in/evi-degroodt-bb204090 .

The post De nieuwe verordening inzake overheidsopdrachten is gepubliceerd! first appeared on Racine.

Een belangrijke vraag is of de grondeigenaar recht heeft op planschadevergoeding enkel bij een absoluut bouwverbod of ook bij beperkingen van de bouwmogelijkheden.

Het Hof van Cassatie heeft in het arrest van 17 januari 2025 (https://juportal.be/content/ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250117.1N.3) bevestigd dat voor het ontstaan van een recht op planschade geen absoluut bouwverbod vereist is. Het volstaat dat een ruimtelijk uitvoeringsplan de bouwmogelijkheden van het perceel wezenlijk beperkt in vergelijking met de situatie vóór de inwerkingtreding van dat ruimtelijk uitvoeringsplan.

Ook wanneer bouwen deels nog mogelijk blijft, maar wanneer er beperkingen zijn van de bouwmogelijkheden, kan er toch recht zijn op vergoedbare planschade.

Het Hof heeft zich hiervoor gebaseerd op de wetsgeschiedenis en heeft hieruit afgeleid dat het recht op planschadevergoeding geen volledig bouwverbod vereist maar dat een beperking van de bouwmogelijkheden op een perceel volstaan op basis van het in werking getreden ruimtelijk uitvoeringsplan.

Het arrest van het Hof van Cassatie onderstreept het belang van een doordachte juridische analyse waarbij rechtspraak, wetsgeschiedenis en concrete feitelijke impact samen zullen moeten worden beoordeeld.

Voor grondeigenaars betekent dit een ruimere toegang tot planschadevergoeding bij bestemmingswijzigingen die de bouwmogelijkheden beperken.

Voor projectontwikkelaars biedt dit meer perspectieven bij het inschatten van risico’s en kansen bij de ontwikkeling van projecten die geraakt worden door ruimtelijke uitvoeringsplannen.

Voor overheden betekent dit arrest dat men bij het uitvaardigen van ruimtelijke uitvoeringsplannen een zorgvuldige afweging zal moeten maken van de impact van deze plannen op de bouwmogelijkheden en de beperkingen hiervan.

Contact

Ons kantoor staat overheden, projectontwikkelaars en grondeigenaars bij in complexe vastgoeddossiers en ruimtelijke dossiers.

Ons team beschikt over een uitgebreide ervaring m.b.t. planschade en m.b.t. complexe vergunningsdossiers en de impact van ruimtelijke planning op de vergunbaarheid van projecten. Ons kantoor heeft een pragmatische aanpak en vertaalt de rechtspraak en wetgeving naar concreet pragmatisch en strategisch advies voor vastgoeddossiers.

Wij begeleiden cliënten bij het inschatten van hun rechten, risico’s en kansen, steeds met het oog op de bredere juridische context.

Heeft u vragen over de impact van dit arrest op uw eigendom of project, neem dan contact op met ons. Wij helpen u graag verder!

The post Verruiming van het recht op planschadevergoeding ingevolge het arrest van het Hof van Cassatie van 17 januari 2025? first appeared on Racine.

Op Europees niveau:

–       Update Europese regelgeving overheidsopdrachten: de Europese Commissie zet haar werkzaamheden verder om de Europese richtlijnen inzake overheidsopdrachten te updaten.

De huidige drie richtlijnen inzake overheidsopdrachten (richtlijnen 2014/23/EU, 2014/24/EU en 2014/25/EU) zijn meer dan 10 jaar oud en uit een recente evaluatie van de Europese Commissie van oktober 2025 (1) is gebleken dat de richtlijnen niet meer aansluiten met het huidige landschap waarin overheidsopdrachten moeten worden gegund en uitgevoerd. Zo is er niet alleen op technologisch vlak veel vernieuwing, ook op geopolitiek vlak zijn er ontwikkelingen die volgens de Europese Commissie moeten doen nadenken over de rol die de Europese regelgeving inzake overheidsopdrachten kan spelen ter bevordering van de Europese eengemaakte interne markt en Europese economische veiligheid.

Hoe de nieuwe Europese regelgeving inzake overheidsopdrachten er precies zal uitzien, valt verder af te wachten. Wat wel al geweten is, is dat de Europese Commissie wil inzetten op de volgende elementen1:

• Meer vereenvoudiging van de regelgeving en meer flexibiliteit voor de aanbesteders via:
  • Meer ruimte voor onderhandelingen
  • Meer ruimte voor consultaties met de markt
  • Meer ruimte voor aanpassingen aan lopende opdrachten
  • Inzetten op samenwerking tussen aanbesteders
  • Inzetten op de deelname van KMO’s
  • Reduceren van administratieve hinderpalen en verminderde administratieve lasten

• Bevorderen van groen, sociaal en innovatief aanbesteden;
• Inzetten op het competitief en weerbaar publiek aankopen.

Tot 26 januari 2026 kan u dan ook uw opmerkingen en bedenkingen inzake de toekomstige nieuwe Europese regelgeving inzake overheidsopdrachten bezorgen aan de Europese Commissie via Have Your Say Portal.

De Europese Commissie hoopt vervolgens om in Q2 2026 een nieuw regelgevend voorstel aan te kondigen.

Voor meer informatie verwijzen we u graag naar het gesprek tussen Nathalie Berger (Director, Directorate D – Competitiveness & Coordination, DG GROW European Commission) en Henning Ehrenstein (Head of Unit D2 – Public Procurement, DG GROW European Commission): EU Growth, “The future of public procurement in te EU”, https://www.youtube.com/watch?v=9xHSECEO4Jk

–       Nieuwe Europese drempelbedragen: vanaf 1/1/2026 gelden er ook nieuwe drempelbedragen, en dit voor overheidsopdrachten in klassieke sectoren en in de nutssectoren. Zie hiervoor onze eerder nieuwsbrief https://racinebrussels.eu/nl/website-nieuwe-drempelbedragen-2026-2027/

Op Vlaams niveau:

–       Aangepaste standaardbestekken MOW: Vanaf 1 januari 2026 zijn er nieuwe versies van kracht van de standaardbestekken van het Departement Mobiliteit en Openbare Werken van de Vlaamse overheid (MOW).

De volgende bestekken zijn nieuw of kregen een update:

! NIEUW !  Standaardbestek algemene bepalingen (SB200)
–       Update – Standaardbestek wegenbouw (SB250)
–       Update – Standaardbestek kunstwerken en waterbouw (SB260)
–       Update – Standaardbestek elektromechanische technieken (SB280)

Deze nieuwe versies zijn te raadplegen op de website van MOW: https://www.vlaanderen.be/departement-mobiliteit-en-openbare-werken/mobiliteitsinfrastructuur-in-vlaanderen/standaardbestekken

Contact

Heeft u vragen over overheidsopdrachten ?
Het team overheidsopdrachten van RACINE Advocaten combineert juridische met praktische ervaring en begeleidt aanbestedende overheden en inschrijvers.

(1)  Commission Staff Working Document Evaluation of Directive 2014/23/EU on Concessions, Directive 2014/24/EU on Public Procurement and Directive 2014/25/EU on Utilities, EUROPEAN COMMISSION, 14 October 2025, SWD/2025/0332 final.

The post Overheidsopdrachten: wat te verwachten voor 2026? first appeared on Racine.

Hoewel de gerechtelijke uitspraak in kwestie louter betrekking heeft op het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, kan men ook in Vlaanderen vaststellen dat zowel op gewestelijk als lokaal niveau meer en meer maatregelen worden genomen om bestaande open ruimtes te vrijwaren van bebouwing.

Het is voor eigenaars van zulke terreinen natuurlijk zeer belangrijk om op de hoogte te zijn van eventuele juridische wijzigingen die betrekking hebben op hun eigendom. Het omgevingsrecht kenmerkt zich immers door strenge en onverbiddelijke vervaltermijnen. Zo vervalt het recht op planschade bijvoorbeeld vijf jaar de inwerkingtreding van een ruimtelijk uitvoeringsplan. Evenwel wordt de bebouwbaarheid van een terrein soms ook op subtielere wijzen aangetast, zoals door verregaande beperkingen opgelegd in een nieuwe stedenbouwkundige verordening. Van een eigenaar wordt dan ook constante waakzaamheid verwacht.

Het is erg onwaarschijnlijk dat deze tendens zal worden teruggedraaid. Maar dit betekent niet dat elke open ruimte daarom geconfronteerd zal worden met een bouwverbod. Integendeel, in de context van de huidige woningmarkt blijft er een enorme vraag naar nieuwe woningen. Het uitsluiten van bepaalde terreinen voor woningbouw, betekent dat deze vraag moet worden opgevangen door te verdichten op geschikte locaties. Dit biedt uiteraard ook nieuwe kansen voor ontwikkelingen die voorheen geweerd werden. Dat Vlaanderen de term “betonstop” heeft gewijzigd naar “bouwshift”, is dan ook niet onterecht.

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zal in het licht van de beslissing van de rechtbank ook moeten kijken hoe zij een bouwshift wettelijk kan verankeren. Er kunnen in de nabije toekomst dan ook zeker beleidsinitiatieven verwacht worden die een grote impact kunnen hebben op de rechten van grondeigenaars in Brussel. Zulke initiatieven gaan meestal gepaard met inspraakmomenten en het is zeer belangrijk om als eigenaar op die momenten het dossier zowel inhoudelijk als juridisch te onderzoeken.

Wij blijven deze ontwikkelingen op de voet volgen en informeren u graag verder over relevante wijzigingen in wet- en regelgeving of nieuwe jurisprudentie. Voor vragen over hoe deze uitspraak toepassing kan vinden op uw specifieke project of vastgoed, staan wij uiteraard tot uw beschikking.

Contact

Heeft u vragen over vergunningen?

Het team omgevingsrecht van RACINE Advocaten kan u bijstaan.

The post Een bouwstop in Brussel? Of en wettelijke bouwshift zoals in Vlaanderen? first appeared on Racine.

• Gedelegeerde verordening 2025/2150 (speciale sectoren):
  • Leveringen en diensten: Van 443.00 EUR naar 432.000 EUR;
  • Werken: Van 5.538.000 EUR naar 5.404.000 EUR;
• Gedelegeerde verordening 2025/2151 (concessies):
  • Van 5.538.000 EUR vervangen naar 5.404.000 EUR;
• Gedelegeerde verordening 2025/2152 (klassieke sectoren)
  • werken 5.538.000 EUR vervangen door 5.404.000 EUR;
  • leveringen en diensten centrale overheden  van 143.000 EUR naar 140.000 EUR;
  • leveringen en diensten decentrale overheden van 221.000 EUR naar 216.000 EUR;

Deze drempelbedragen worden tweejaarlijks herzien.

Deze drempelbedragen zijn exclusief BTW. Deze drempelbedragen treden in werking op 1 januari 2026, maar dienen in de Belgische rechtsorde nog te worden omgezet middels een Koninklijk Besluit.

Meteen valt op dat de drempelbedragen dalen, terwijl de inflatie in 2024 en 2025 gestegen is.

Worden de drempelbedragen dan niet aangepast volgens de stijgende levensduurte (inflatie)?

Neen, zoals uit de overwegingen blijkt bij deze verschillende Gedelegeerde Verordeningen is dit een “technische” aanpassing ingevolge de gewijzigde drempelbedragen van de Overeenkomst inzake Overheidsopdrachten (GPA) gesloten in het kader van Wereldhandelsorganisatie (WHO) op basis van “bijzondere trekkingsrechten” (Special Drawing Rights of SDR’s).

De aanpassing van de drempelbedragen staat dus los van de inflatie.

Hoe worden deze drempelbedragen dan bepaald op basis van “bijzondere trekkingsrechten”?

De SDR wordt bepaald door een mandje van valuta’s met een eigen weging:

• Us Dollar: 43,38 %
• Euro: 29,31 %
• Chinese Renminbi: 12,28 %
• Japanse Yen: 7,59%
• Pound Sterling: 7,44 %

De waarde van 1 SDR verandert dus voortdurend in functie van de wisselkoersen tussen deze valuta. Indien de Euro in waarde stijgt t.o.v. de SDR (zoals in casu), dalen de Europese drempelbedragen.

Gevolgen

Deze daling van de Europese drempelbedragen zal ervoor zorgen dat meer opdrachten Europees zullen moeten worden gepubliceerd. De regels van transparantie, gelijke behandeling en non-discriminatie zullen op een groter aantal “opdrachten” van toepassing zijn, hetgeen de concurrentie binnen de Europese interne markt ten goede zou moeten komen.

Anderzijds zal deze drempelverlaging ervoor zorgen dat sommige opdrachten minder soepel zullen kunnen worden aanbesteed en onderworpen zullen worden aan een “strenger” regime. Deze drempelbedragen bepalen in grote mate ook het soort plaatsingsprocedure. Over het algemeen geldt: hoe hoger de raming, hoe “strenger” het regime.

Contact

Heeft u vragen over overheidsopdrachten ?

Het team overheidsopdrachten van RACINE Advocaten combineert juridische met praktische ervaring en begeleidt aanbestedende overheden en inschrijvers.

The post Nieuwe Europese drempelbedragen 2026-2027 voor overheidsopdrachten first appeared on Racine.

Het bezoek verkleint bovendien de kans op latere uitvoeringsproblemen omdat inschrijvers vooraf mogelijke knelpunten of leemten kunnen detecteren. Soms leidt dit zelfs tot een verbeterd bestek, wat de Raad van State recent nog heeft erkend:

“Daargelaten de vraag of dergelijke nieuwe grief al zou mogen worden aangebracht ter terechtzitting, lijkt de verzoekende partij eraan voorbij te gaan dat vragen tijdens het plaatsbezoek hebben geleid tot een verbetering van het bestek” (RvS 21 januari 2025, nr. 262.056).

Toch is een plaatsbezoek niet verplicht. Een aanbestedende overheid beslist zelf of zij hierover bepalingen opneemt in het bestek. Doet zij dat, dan moet zij zich uiteraard houden aan haar eigen bepalingen (patere legem quam ipse fecisti). Daarmee bepaalt zij in feite ook of een onregelmatigheid bij het plaatsbezoek kan leiden tot uitsluiting van een offerte wegens een substantiële onregelmatigheid.

In het licht hiervan bespreken wij drie recente arresten van de Raad van State over de gevoeligheden rond dit onderwerp. De Raad waakt over een te strenge interpretatie van bestekbepalingen over het plaatsbezoek.

a)    Een aanbestedende overheid mag gunnen aan een inschrijver die deelnam aan een plaatsbezoek dat plaatsvond op een ander tijdstip dan voorzien in het bestek

Als een bestek bepaalt dat offertes worden geweerd van inschrijvers die geen plaatsbezoek hebben uitgevoerd, oordeelt de Raad van State dat dit een substantiële onregelmatigheid is “gelet op het belang dat een aanbestedende overheid hecht aan het zich ter plaatse vergewissen van de situatie”.

Wanneer datzelfde bestek daarnaast voorziet “dat het plaatsbezoek uitsluitend zal doorgaan op datum X”, betreft dit volgens de Raad slechts een “organisatieaspect” dat niet wordt voorgeschreven op straffe van wering van de offertes, ondanks de bewoording “uitsluitend”.

Zo oordeelde de Raad dat de aanbestedende overheid mocht gunnen aan de inschrijver die slechts deelnam aan een tweede plaatsbezoek, dat plaatsvond op een andere datum dan zoals voorzien in het bestek.

Hierbij was het volgens de Raad van belang dat de inschrijver niet kon deelnemen aan het voorziene plaatsbezoek (bouwverlof) en de aanbestedende overheid haar nadien zelf heeft uitgenodigd om deel te nemen aan een tweede plaatsbezoek.

Saillant detail: de drie (van de zeven) hoogst gerangschikte inschrijvers hebben alleen maar deelgenomen aan het tweede plaatsbezoek.

Volgens de Raad is er hierdoor geen sprake van mededingingsverstoring, ook al waren (toevalligerwijze) de economisch drie grootste spelers afwezig op het voorziene plaatsbezoek zodat de vier laagst gerangschikte inschrijvers voor hun prijsbepaling geen rekening konden houden met de aanwezigheid van andere, economisch sterke inschrijvers (RvS 30 september 2024, nr. 260.847).

b)    Het niet-bijvoegen van een attest van plaatsbezoek leidt niet per se tot een wering van de offerte

In een ander arrest oordeelde de Raad dat het louter ontbreken van een attest van plaatsbezoek niet leidt tot een wering van de offerte. De Raad maakt  een onderscheid tussen:

–       het plaatsbezoek zelf (als “verplicht” omschreven in het bestek) en;

–       het bijvoegen van een attest (“bewijs van plaatsbezoek moet samen met de offerte worden ingediend”)

Omdat de inschrijver effectief aanwezig was geweest en bewijsstukken (foto’s en beschrijving) heeft voorgelegd, volstond dit voor de Raad. Het feit dat de aanbestedende overheid dit attest wel degelijk tijdig heeft bezorgd, doet hieraan geen afbreuk. (RvS 29 april 2025, nr. 263.169).

      c)    Geen wering bij niet-deelname, ondanks uitdrukkelijke bewoordingen in het bestek dat deelname verplicht is (RvS 5 februari 2021, nr. 249.730)

Zelfs wanneer een bestek expliciet stelt dat deelname aan een plaatsbezoek verplicht is, kan een inschrijver toch niet zomaar worden uitgesloten.

Immers, als een bestek geen bepaling voorziet over een attest van plaatsbezoek, noch voorziet in een (model)attest van plaatsbezoek, kan een niet-deelname aan het plaatsbezoek volgens de Raad niet leiden tot een wering van de offerte – ondanks de bestekbepalingen dat “de inschrijver verplicht is om vóór de indiening van zijn offerte een plaatsbezoek te brengen”.

De Raad oordeelt dat het zuivere indienen van de offerte in dit geval volstaat als “affirmatie van het plaatsbezoek”. De Raad steunt hiervoor op het feit dat er in de opdrachtdocumenten niet is voorzien in een expliciete sanctie/ gevolg bij een niet-deelname (wering) aan het “verplichte” plaatsbezoek en het feit dat het bestek evenmin een attest van plaatsbezoek vereist.

BESLUIT: In het licht van deze rechtspraak van de Raad van State blijkt dat een aanbestedende overheid niet overdreven formalistisch te werk mag gaan en zomaar offertes kan weren op basis van onregelmatigheden over een plaatsbezoek.

Het is dan ook essentieel dat een aanbestedende overheid zich goed bewust is van de gevolgen van haar precieze omschrijvingen over het plaatsbezoek, het attest en de gevolgen hiervan – alvorens zij daadwerkelijk offertes weert.

De Raad van State blijkt immers, terecht, waakzaam over een te strenge/ formalistische interpretatie over de (gevolgen van de) bestekbepalingen betreffende het plaatsbezoek.

CONTACT: Heeft u vragen over hoe u bestekbepalingen rond plaatsbezoeken het best formuleert? Of wilt u weten welke risico’s u als inschrijver loopt wanneer u (niet) deelneemt aan een plaatsbezoek?

RACINE Advocaten combineert juridische expertise met praktische ervaring in het overheidsopdrachtenrecht. Wij denken dan ook graag met u mee om conflicten te vermijden of om uw positie optimaal te verdedigen.

The post Plaatsbezoek bij gunning van overheidsopdrachten: nuttig maar geen overdreven formalisme first appeared on Racine.

Deze regelgeving komt voort uit de omzetting van de oorspronkelijke Europese Richtlijn inzake de energieprestatie van gebouwen (2010/31/EU). Op 28 mei 2024 trad de nieuwe Europese Richtlijn (2024/1275/EU) in werking, waarmee de verplichtingen verder worden aangescherpt. Artikel 14 van deze richtlijn bepaalt dat bestaande parkings met meer dan 20 parkeerplaatsen voortaan minstens één laadpaal per tien parkeerplaatsen moeten hebben of infrastructuur moeten voorzien voor elektrische laadpunten bij ten minste 50% van de parkeerplaatsen. Daarnaast moet er ook fietsparkeergelegenheid worden aangelegd, goed voor minstens 15% van de gemiddelde of 10% van de totale gebruikscapaciteit. Afhankelijk van de concrete situatie en lokale stedenbouwkundige voorschriften, zal men voor deze aanpassingen ook een vergunning moeten aanvragen vooraleer de wijzigingen uit te voeren. Deze aanpassingen aan bestaande parkings moeten uiterlijk op 1 januari 2027 feitelijk uitgevoerd zijn. Ook voor nieuwbouw en ingrijpende renovaties worden de eisen verder verstrengd.

Lidstaten hebben tot 26 mei 2026 de tijd om deze richtlijn om te zetten in nationale wetgeving. De kwantitatieve doelstellingen die in de richtlijn zijn opgenomen, gelden als minimumnormen voor de lidstaten.

Parkingeigenaars worden dus geconfronteerd met verregaande verplichtingen die op korte termijn moeten worden uitgevoerd. Hoewel de deadline van 1 januari 2027 nadert, is er momenteel nog geen ontwerpwetgeving publiek beschikbaar in geen van de drie gewesten. Aangezien deze verplichting in alle lidstaten in nationaal recht moet worden omgezet, wordt verwacht dat de vraag naar laadvoorzieningen voor elektrische voertuigen sterk zal toenemen in de aanloop naar 2027.

In het kader van de huidige regelgeving gelden al strenge sancties voor het niet naleven van de verplichtingen. Bij vaststelling van een inbreuk kan de overheid de eigenaar in gebreke stellen en verplichten de ontbrekende laadpalen alsnog te installeren. Daarnaast kan een boete van €1.000 per ontbrekende laadpaal worden opgelegd.

Voor meer informatie over de bestaande en toekomstige verplichtingen, de handhaving van deze regelgeving of vragen over vergunningsaanvragen voor de vereiste aanpassingen aan bestaande parkings, kunt u altijd contact opnemen met ons team Publiek & Administratief Recht.

The post Nieuwe Laadpaalverplichting voor Parkings vanaf 2025: Wat U Moet Weten first appeared on Racine.

Dit arrest kan gelinkt worden aan het arrest van 17 mei 2022 van het Hof van Justitie (C-787/21), waarin werd gesteld dat een inschrijver die bij een definitief besluit van de aanbestedende overheid is uitgesloten van de gunningsprocedure geen belang meer heeft de gunningsbeslissing van die opdracht aan te vechten.

Wenst u hierover of over andere kwesties inzake #overheidsopdrachten meer te weten? Het team Publiek en Administratief Recht bij Racine helpt u graag verder.

The post Overheidsopdrachten – Gebrek aan belang uitgesloten inschrijver om gunningsbeslissing aan te vechten : first appeared on Racine.

Met dit arrest wordt een halt geroepen aan recente rechtspraak van zowel Raad van State als Raad voor Vergunningsbetwistingen, waarbij deze administratieve rechtscolleges voor de beoordeling van de ontvankelijkheid van een beroep tegen een vergunningsbeslissing controleerden of de omgeving van verzoekende partij als gevolg van de bestreden beslissing aan enige stedenbouwkundige impact blootgesteld zou worden. Indien dit niet het geval was, werd geoordeeld dat een beweerd verlies aan cliënteel an sich niet volstaat om op ontvankelijke wijze een procedure te starten tegen de betrokken vergunningsbeslissing.

De potentiële impact van dit arrest op toekomstige vergunningsprocedures mag niet onderschat worden. Elke partij die kan aantonen een commercieel nadeel te lijden ingevolge de bouw van een vestiging van een concurrent, kan de betrokken vergunning aanvechten, zelf al zou deze vestiging op ruime afstand liggen.

Meer nog, uit de lezing van het arrest blijkt dat het Hof principieel de draagwijdte van het begrip « nadelen » niet wil beperken tot aangelegenheid van de ruimtelijke ordening en het leefmilieu. Men kan zich de vraag stellen of, naast commerciële nadelen, ook andere nadelen in aanmerking komen. Denk hierbij aan een louter financieel nadeel voor een particulier. De toegang tot de rechter inzake vergunningsbeslissingen wordt in ieder geval sterk uitgebreid.

Het Hof lijkt dit te willen nuanceren door te stellen dat:

“De vraag in welke mate een schending van de regelgeving betreffende de ruimtelijke ordening en de stedenbouw bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen kan worden aangevoerd door een verzoekende partij die belangen nastreeft die vreemd zijn aan de bescherming van de goede ruimtelijke ordening en een gezond leefmilieu, is dus niet aan de orde bij de beoordeling van het vereiste van een belang bij het beroep als voorwaarde voor de toegang tot de Raad voor Vergunningsbetwistingen, maar hangt samen met de beoordeling van het belang dat de verzoekende partij heeft bij de middelen die zij aanvoert. Die aangelegenheid heeft de decreetgever geregeld in artikel 35, derde lid, van het decreet van 4 april 2014, waarover het Hof te dezen niet wordt bevraagd.”

Hierbij dient echter opgemerkt te worden dat de regelgeving betreffende de ruimtelijke ordening en de stedenbouw in veel gevallen van openbare orde is en dat men bijgevolg geen persoonlijk belang moet aantonen bij een ingeroepen schending. Dit heeft tot gevolg dat een commerciële concurrent wel degelijk een vergunningsbeslissing kan aanvechten die betrekking heeft op een terrein dat mijlenver ligt van diens vestiging en in het kader van deze procedure bijvoorbeeld de schending van de bestemmingsvoorschriften van het Gewestplan of de schending van de goede ruimtelijke ordening in de omgeving kan opwerpen. Beide regels zijn immers van openbare orde.

Waar de Vlaamse decreetgever al meermaals heeft getracht om de toegang tot de rechter inzake het vergunningscontentieux te beperken, lijkt het Grondwettelijk Hof deze deur (opnieuw) verder te openen.

Er valt dan ook een stijging te verwachten van het aantal vergunningsbetwistingen. Wanneer men weet dat uit de cijfers blijkt dat 65% van de ten gronde behandelde vergunningsbeslissingen door de Raad voor Vergunningsbetwistingen wordt vernietigd (zie hiervoor het gepubliceerde jaarverslag DBRC 2019-2020, p. 23), blijkt des te meer het enorme belang van de kwaliteit van de vergunningsbeslissing en de daarbij verleende juridische ondersteuning.

Heeft u specifieke bijstand nodig inzake het aanvragen of betwisten van vergunningen?

Contacteer ons team publiekrecht!

The post Commerciële (en andere?) nadelen volstaan voortaan voor het aanvechten van een vergunningsbeslissing first appeared on Racine.

In dit geval is het belangrijk om dit zo snel mogelijk aan de opdrachtgever/klant te melden teneinde een oplossing te zoeken voor de onvoorziene prijsstijgingen.

Deze problematiek is zowel relevant voor publieke (overheidsopdrachten) als private overeenkomsten.

Private overeenkomsten

Dienaangaande bepaalt de B2B-wet, dat bedingen die ertoe strekken de onderneming toe te laten zonder geldige reden de prijs van de overeenkomst eenzijdig te wijzigen, vermoed worden onrechtmatig te zijn.

Verder is voor wat private overeenkomsten betreft, artikel 57 van de Economische Herstelwet relevant.

Ten eerste bepaalt dit artikel dat de herziening slechts toegelaten is tot een bedrag van maximum 80% van de eindprijs. Bijgevolg dient de vaste factor in de prijsherzieningsformule minimaal 20% te bedragen.

Ten tweede voorziet dit artikel dat contracten slechts prijsherzieningsbedingen mogen bevatten voor zover ze verwijzen naar parameters die de reële kosten vertegenwoordigen. Indien de in de overeenkomst voorziene prijsherzieningsclausule aldus de huidige prijsstijging niet weerspiegelt, lijkt het ons mogelijk om op basis van voormeld artikel een aanpassing van de voorziene (onaangepaste) prijsherzieningsclausule te vragen.

Indien de overeenkomst geen prijsherzieningsclausule voorziet, maar de opname van dergelijke clausule toch wenselijk is om het economisch evenwicht van de overeenkomst te verzekeren, lijkt ons eventueel op grond van de goede trouw en de imprevisieleer gevraagd te kunnen worden de overeenkomst te heronderhandelen m.o.o. de opname van een prijsherzieningsclausule. Dienaangaande wordt verwezen naar het toekomstig artikel 5.74 NBW inzake imprevisie (ter codificatie van recente cassatierechtspraak).

Publieke overeenkomsten

Artikel 38/7 van het KB UITVOERING maakt het opnemen van een prijsherzieningsclausule verplicht voor opdrachten van werken en diensten opgenomen in bijlage 1 bij het KB UITVOERING, behalve voor opdrachten met een geraamd bedrag onder de 120.000 EUR en met een initiële uitvoeringstermijn van minder dan 120 werkdagen of 180 kalenderdagen. Voor deze laatste opdrachten is dit geen verplichting, maar wel een mogelijkheid.

Voor opdrachten van leveringen en diensten die niet zijn opgenomen in bijlage 1 bij het KB UITVOERING is het opnemen van een prijsherzieningsclausule ook geen verplichting, maar wel een mogelijkheid.

Overeenkomstig artikel 10 Wet Overheidsopdrachten is voormeld artikel 57 van de Economische Herstelwet niet van toepassing op overheidsopdrachten. Voor publieke overeenkomsten dient aldus geen vaste factor van 20% voorzien te worden en kan men aldus een prijsherzieningsformule voorzien die 100% van de prijs bestrijkt.

Indien reeds een prijsherzieningsclausule is voorzien in de overeenkomst en indien deze op voldoende wijze de actuele prijsstijgingen opvangt, spreekt het voor zich dat de bestaande prijsherzieningsclausule kan worden toegepast.

Indien de voorziene prijsherzieningsclausule de actuele prijsstijgingen niet voldoende opvangt, lijkt ons gevraagd te kunnen worden de prijsherzieningsclausule te heronderhandelen op basis van artikel 38/11 KB UITVOERING. De nalatigheid bestaat er dan in dat de aanbestedende overheid een gebrekkige prijsherzieningsformule heeft voorzien in het bestek. Verder bepaalt artikel 38/7 KB UITVOERING dat de prijsherziening de werkelijke kostprijsstructuur dient te weerspiegelen. Eventueel zou ook beroep kunnen worden gedaan op artikel 38/9 KB UITVOERING om te vragen een onaangepaste prijsherzieningsformule te heronderhandelen. De geleden schade is dan het verschil tussen de prijs berekend volgens de onaangepaste formule en deze volgens een “correcte” formule

Ook indien geen prijsherzieningsformule was voorzien, lijkt ons eventueel beroep te kunnen worden gedaan op artikel 38/9 KB UITVOERING om een prijsherzieningsformule op te nemen in de overeenkomst.

Wat dit laatste artikel betreft, kan de opdrachtnemer zich voor het vragen van een herziening van de opdracht, slechts beroepen op onvoorzienbare omstandigheden als hij kan aantonen dat de herziening noodzakelijk is geworden door omstandigheden die redelijkerwijze niet voorzienbaar waren bij de indiening van zijn offerte, die niet konden ontweken worden en waarvan de gevolgen niet konden worden verholpen niettegenstaande al het nodige daartoe werd gedaan. In het kader van huidige sterke prijsstijgingen ingevolge de oorlogssituatie in Oekraïne, dienen deze voorwaarden dus specifiek vervuld te zijn en kan er niet automatisch besloten worden tot een recht op herziening van de opdracht. Het zal er dus op aankomen om steeds, geval per geval, aan te geven en te bewijzen dat aan deze voorwaarden is voldaan. Hoewel het niet voorzienbare karakter van de oorlog en de prijsstijgingen die hieruit voortvloeien a priori verdedigbaar lijkt, zal bijkomend ook moeten nagegaan worden in welke mate de gevolgen hiervan in een bepaalde sector voor een welbepaalde opdracht konden worden ontweken en, bijkomend, of men al het nodige heeft gedaan om de gevolgen te verhelpen. De herzieningen kunnen bestaan uit een termijnverlenging, een schadevergoeding ingevolge een zeer belangrijk nadeel of de verbreking van de opdracht. Om aanspraak te maken op een schadevergoeding, dient het nadeel één van de drempels voorzien in artikel 38/9 KB UITVOERING te bereiken.

Zowel in het kader van artikel 38/11 als artikel 38/9 KB UITVOERING, dienen de indieningsvoorwaarden vervat in artikelen 38/14 tot 38/16 KB UITVOERING gerespecteerd te worden.

Meer weten? Het Racine team staat ter beschikking om een antwoord te bieden op uw concrete vragen.

The post De prijsstijgingen ingevolge de oorlog in Oekraïne – herziening van private en publieke overeenkomsten. first appeared on Racine.